Dzisiaj przeczytasz ostatni post z tej serii.

Myślę - i mam nadzieję, że się ze mną zgodzisz - że już po dwóch tygodniach, a w sumie to po prawie trzech tygodniach poznawania Czarnego Szlaku, masz już wyrobiony jakiś pogląd - jeśli nie opinię - o ich działalności. Chciałabym dzisiaj z Tobą trochę z Twoją opinią podebatować.

Byłabym zaskoczona, jeśli po tym czasie nie nasunęłyby Ci się następujące przemyślenia o Czarnym Szlaku:

  • promują i mówią o harcerstwie leśnym, którego jest coraz mniej

  • tematy, jakie porusza Czarny Szlak w swojej działalności nie należą do wygodnych

  • komunikują się ze światem w bardzo dobitny sposób


Jeśli miałaś i miałeś podobne wnioski - to czytaj proszę dalej. Jeśli się z nimi nie zgadzasz, lub Twoje wnioski były inne - napisz do nas!

Rozmowa o nazywanym przez naszych zaproszonych gości ‘harcerstwie leśnym’ była zdecydowanie jedną z fragmentów rozmowy, która dała mi najwięcej do myślenia.

Mam nadzieję, że chcesz zapytać - dlaczego?

Gdy pomyślę sobie o wszystkich zbiórkach na jakich byłam odkąd dołączyłam do harcerstwa i zacznę się zastanawiać, które z nich podobały mi się najbardziej, od razu na myśl przychodzą mi te, które odbywały się w lesie. Mam wrażenie, że z roku na rok było ich coraz mniej. Harcerstwo o którym mówi i do którego nawołuje Czarny Szlak musi dziać w lesie - gdy jest ciepło, gdy jest zimno, gdy pada. Zdałam sobie sprawę że w ciągu ostatnich kilku lat, w oczywiście nie wszystkich - nie generalizujmy aż tak - ale w niektórych środowiskach wyjście do lasu stało się całym projektem, a nie częścią harcerskiej zbiórki. Wiele drużyn zwłaszcza tych poza Polską jest zdana na kraj w którym mieszka i tereny jakie w nim występują. Nie wszędzie są lasy, ale wszędzie można wyjść na dwór. Słuchanie Druhów którzy opowiadali o harcerstwie leśnym doprowadziło, że w mojej głowie narodziło się pytanie - czy świat zmienił się aż tak wokół nas, że spędzanie z drużyną czasu na zewnątrz ciągnie za sobą więcej ryzyka i potencjalnych niebezpieczeństw, niż korzyści? 

Nie wiem.
Wiem to, że będąc na tym spotkaniu bardzo zatęskniłam za pójściem z drużyną do lasu i spędzeniem tam całej zbiórki, i od tamtej pory dalej mi tego brakuje. 


W społeczeństwie, w firmie czy w drużynie - żeby dana grupa funkcjonowała sprawnie - powinny występować różne charaktery. Są myśliciele, liderzy, duchowni (słuchaj to jest w bardzo dużym uproszczeniu) i są ludzie czynu. W każdej dziedzinie na jaką by nie spojrzeć, gdyby zabrakło tej grupy nie byłoby ruchu, aktywności, postępu. Wyobrażasz sobie, jak wyglądałaby nasza historia, gdyby nie ten typ osobowości?

W trakcie naszej rozmowy z Czarnym Szlakiem usłyszeliśmy od nich pytanie ‘czy da się wykształcić samodzielność bez odpowiedzialności, która uwiera?’ To pytanie mimo, że było częścią rozmowy na zupełnie inny temat niż ten który teraz opisuję, miało bardzo mocny wydźwięk. Porównałam Czarny Szlak na samym początku naszych postów do harcerskiego sumienia. Czarny Szlak powstał, ponieważ jego założyciele zauważyli potrzebę w swoich środowiskach działania. Teraz, poszerzając swoją działalność docierają do coraz to większej liczby osób i środowisk i z tego co słychać, są naturalnym katalizatorem do zmian na lepsze. Może się powtarzam, ale byłabym zdziwiona gdybyś Ty Druhno, i Ty Druhu nie doszli do rozwijających refleksji po przeczytaniu kilku postów na ich blogu, lub po uczestniczeniu w chociażby jednej Czarnej Kawce.  W kontakcie z nimi to się dzieje naturalnie.

Ja - Magda - pamiętam, że po zakończeniu prawie czterogodzinnej harcerskiej sesji byłam inną harcerką i inną instruktorką w porównaniu do tej, która logowała się na to spotkanie. Wiem, że nie byłam w tym doświadczeniu jedyna. 


Czego wszyscy możemy nauczyć się od Czarnego Szlaku? 


Pomijając tematy poruszone zarówno tutaj jak i na kanale, Druhowie z Czarnego Szlaku pośrednio przypomnieli mi, że jak się chce, to można. Ten ruch nie ma w swoich zasobach setek osób, a jak pośledzisz ich samą działalność w Internecie to można dojść do wniosku, że kilkoro instruktorów robi więcej niż niejedna drużyna, a może i nawet szczep.

Przypomniano mi także fakt, że jeżeli coś działa, to ludzie naturalnie do tego lgną. Nie potrzeba reklam, marketingu czy cudów na kiju. Jeżeli coś działa dobrze, to będą i osoby które będą chciały być tego częścią, i ludzie dla których służba jest przyjemnością, i otoczenie na którego wsparcie można  liczyć. 


Uświadomiłam sobie również, że ludzi, którzy nie czekają za zachętę, zaproszenie - ba! - czasami nawet zgodę - coraz rzadziej się spotyka.

Jeśli odkryłaś, odkryłeś Czarny Szlak dzięki tym postom - i czujesz się chociażby w najmniejszym stopniu zainspirowana/ zainspirowany lub zaciekawiona/zaciekawiony co Ty byś mogła/mógł wynieść z kontaktem z nimi - spróbuj! Przejdź sobie przez ich bloga, obejrzyj kilka filmików na ich kanale na YouTube, podłącz się na Kawkę lub nawet do nich napisz! I daj nam znać jak Ci poszło.

A jeśli masz jakieś pytania - to wiesz co robić.

Miłego weekendu!

Magda z Zespołem Just Scouts